آورده است : إنّ النبي صلّى اللَّه عليه وآله قال : إذا أتى مال البحرين حثوت لك ثمّ حثوت لك - ثلاثاً - . ماجرا از اين قرار است كه به هنگام رسيدن اموال بحرين نزد ابوبكر ، جابر نيز حضور داشت . جابر رو به ابوبكر كرد و گفت كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به من فرمود : هنگامى كه اموال بحرين را آوردند ، سه مشت از آن مال توست . ابوبكر به او گفت : جلو بيا و هر مقدار به تو وعده داده‌اند بردار . جابر بدون شاهد و فقط با ادّعا از بيت المال مسلمانان برداشت كرد « 1 » . پس چگونه است كه ادّعاى جابر بن عبداللَّه به تنهايى پذيرفته مىشود ، امّا ادّعاى فاطمه عليها السلام دختر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله كه به گواهى آيه تطهير و ديگر شواهد كتاب و سنّت ، معصوم است و فدك نيز در دست اوست و شاهدانى مانند امير مؤمنان ، حسن و حسين عليهم السلام نيز دارد ، پذيرفته نمىشود ؟ ! اگر از تمام اين موارد نيز صرف نظر كنيم اين اشكال مطرح

--> ( 1 ) صحيح بُخارى : 3 / 57 و 58 كتاب الاجاره باب من تكفّل عن ميّت ديناً . . . .